จำได้ว่าวันนี้ของปีที่แล้ว ชีวิตก็ยังไม่ต่างจากวันนี้เท่าไร
ออกไปทำงาน ขณะที่มีเสื้อเหลือง (55 ปีนี้เสื้อแดง)
กลับบ้านก็4ทุ่มได้
นั่งบนรถเมล์ คนเดียว
เหนื่อยโคตร แต่มีความสุข
มองออกไปนอกหน้าต่างรถเมล์ ตอนรถติด แถวแยกรัชโยธิน
เห็นชายหญิงคู่นึงบนมอเตอร์ไซต์ข้างๆ ท่าทางเหนื่อยไม่แพ้กัน
ที่ว่างระหว่างคนทั้งคู่ มีถุงกระดาษใบนึงวางอยู่
มีตราสัญลักษณ์สีเขียว เขียนว่า "Nutrilite" ปรากฎอยู่บนถุง
ฉันนั่งอมยิ้ม และส่งต่อกำลังใจนี้ไปให้เพื่อนร่วมทางคนหนึ่ง
(มารู้ทีหลังว่าวันนั้นเขาก็แอบเศร้า หมดกะลังใจอยู่)
หนึ่งปีผ่านไป ไม่รุว่าชายหญิงคู่นั้นจะเป็นยังไงบ้าง
แต่ชีวิตฉัน มันยังไม่ต่างจากเดิมมากนัก
เพื่อนร่วมทาง หลายคนเดินจากไป
แต่ฉันยังคงมุ่งมั่นอยู่ในเส้นทางนี้ ยังคงสู้ต่อไป
เพื่อที่อีกไม่เกิน 3วันข้างหน้า
ชีวิตฉันจะต้องแตกต่างจากคนธรรมดาๆ อีกเป็นล้านๆคนทั่วโลก
สู้
