นิยายประโลมโลก....#1

posted on 01 Aug 2007 01:13 by aeid24  in LoVe

นิยายประโลมโลก เรื่อง.......

ตอนที่๑

Oh!sorry

Whats this?

No, shes gone!

ณ.กองถ่ายละคอนทายาทซาตาน ของผู้กำกับชื่อก้อง ที่เพิ่งจะเปิดกล้องมาได้ ๒วัน

หญิงสาวท่าทางแปลกๆคนนึงเดินเข้ามาในกอง เธอสวมชุดกระโปรงเก่าๆ ลายสก๊อต กับรองเท้าแตะเก่าๆ ที่ช่างดูตรงข้ามกับผิวพรรณ หน้าตาเธอซะนี่กระไร

สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ แคร์ เป็นเด็กใหม่ฝ่ายสวัสดิ์ค่ะ

เอ่อ ผมไม่ใช่ผู้กำกับครับ ตากล้องหนุ่มทำหน้าเหวอ

เออๆ ไปทำหน้าที่ของเธอไป

ขอโทษนะคะที่เพิ่งมาวันนี้ เอ่อ พอดี...

ไปได้แล้ว ทางโน้น ผู้กำกับก้องเกียรติ์ที่นั่งอยู่ใกล้ๆนั้นตอบอย่างไม่หันมามองหน้า ด้วยความรังเกียจคนจนของเขา

อ่าว เริ่มถ่ายได้แล้ว พร้อมมั้ยๆ ตากล้องพร้อม ไฟพร้อมนะ ๓...๔....แอ็กชั่น

สวัสดีค่ะ ฉันชื่อแคร์ เป็นเด็กใหม่ค่ะ

อ่อ มาแล้วหรอ กำลังยุ่งอยู่พอดีช่วยเอาน้ำส้มนี้ไปเสิร์ฟคุณรุ้งหน่อยสิ

อ้าว ยืนอึ้งอยู่ทำไมล่ะ เดี๋ยวเธอก็วีนหรอก

เอ่อ แล้วคุณรุ่งนี่คนไหนล่ะคะ

อ้าว ก็คุณร่วงรุ้งไง นางเอกชื่อดังของค่ายเราอ่ะ เธอไม่รุจักหรอ

ค่ะๆๆ

น้ำส้มค่ะ คุณรุ้ง

อุ้ย... แคร์เหยียบชายกระโปรงร่วงรุ้ง ล้ม

เอ๊ะ นังนี่หนิ ดูซิชุดชั้นเลอะหมดแล้ว

อ้ายยยย แกนะแก แกรู้มั้ยเนี่ยชุดนี้ราคาเท่าไหร่ แคร์ทำตาขวางใส่ แสดงทีท่าไม่ยอม แต่ก็นึกขึ้นมาได้ว่าควรจะสำรวมกิริยาไว้

เด็กใหม่ใช่มั้ยเนี่ย นังฟ้า แกมาพานังเด็กใหม่ไปอบรมให้ดีเลยนะ ไม่งั้นตกงานทั้งมันทั้งแกแน่

เกิดอะไรขึ้นครับ คุณรุ้ง ชายคนที่แคร์ทักผิดเมื่อกี้ เมื่อได้ยินเสียงเอะอะก็รีบตรงรี่เข้ามา

ค่ะๆ เดี๋ยวฟ้าจะอบรมให้ค่ะ ขอโทษแทนเด็กมันด้วยนะคะ คุณรุ้ง ฟ้าเมื่อได้ยินเสียงเรียกจึงรีบมาดึงตัวแคร์ออกไป

ชื่ออะไรนะเรา มาวันแรกก็ก่อเรื่องเชียว

แคร์ค่ะ

พี่ชื่อ ฟ้า นะ เป็นแม่ครัวประจำกองนี้

สวัสดีค่ะ

คราวหน้าคราวหลังอ่ะ อย่าไปลองดีกะคุณรุ้งเธอนะ ถ้าไม่อยากตกงาน

เธอนี่กล้าจริงๆ คุณรุ้งน่ะอึ้งไปเลย คงไม่เคยมีใครกล้าจ้องตาเธอแบบนี้

แต่ยังไงเธอก็เป็นเจ้านาย เราเป็นแค่ลูกจ้าง ต้องเจียมตัวไว้รู้มั้ย

ค่ะ พี่ฟ้า

แล้วหมอนั่นเป็นใครหรอคะ เมื่อกี้ตอนชั้นมา ชั้นทักผิดไปทีนึงและ นึกว่าผู้กำกับ

อ๋อ นั่นคุณภูมิ เป็นตากล้องคนใหม่ เป็นลูกชายของเพื่อนคุณก้องเกียรติ์ คนเนี้ยน่ะ ชายในฝันของพี่เลย หล่อ เท่ห์ เป็นสุภาพบุรุษที่สุด

ชิ หมอนั่นอ่ะนะหล่อ พี่ฟ้านี่ท่าจะชอบของแปลก แคร์คิดในใจ

ใกล้เวลาอาหารกลางวันแล้ว เดี๋ยวพี่ไปซื้อก่อนนะ เธออ่ะอยู่แถวนี้แหละ

อ่อ แล้วเวลาผู้กำกับสั่งพักก็อย่าลืมเอาน้ำไปเสิร์ฟนะ เมื่อฟ้าสั่งแคร์เสร็จก็รีบเรียกมอเตอร์ไซออกไปร้านอาหารตามสั่งเจ้าประจำใกล้ๆกับกองถ่าย

เมื่อถึงเวลาพักกอง แคร์จึงเอาน้ำออกไปเสิร์ฟนักแสดงตามที่พี่ฟ้าสั่งไว้

เฮ้ยย ยัยแค... นักแสดงคนหนึ่งร้องทักขึ้น เมื่อเห็นหน้าแคร์ตอนเอาน้ำไปเสิร์ฟ แคร์จึงต้องแกล้งทำน้ำหกใส่ แล้วรีบดึงตัวผู้หญิงคนนั้นออกมาจากหมู่นักแสดงที่ต่างหันมามองความซุ่มซ่ามเป็นครั้งที่ ๒ ของแคร์

ขอโทษค่ะ ขอโทษ มาทางนี้ค่ะ เดี๋ยวชั้นเช็ดให้นะคะ

ยัยแคร์ แกมาทำอะไรที่นี่

เถอะน่า นา ชั้นมีเรื่องจำเป็นจริงๆ อย่าบอกใครนะว่าแกเป็นเพื่อนชั้น

แล้วทำไมชั้นต้องเชื่อแกด้วย

ก็แกเป็นเพื่อนชั้นไง นะ ช่วยชั้นสักครั้งนะนา แล้วซักวันชั้นจะบอกแก

นา เสร็จรึยัง จะถ่ายฉากต่อไปแล้ว เสียงผู้กำกับเรียกมาแต่ไกล

เออๆ ชั้นไปก่อนนะ ผู้กำกับเรียกแล้ว พจนารับคำ

จากนั้นมา ความซุ่มซ่ามของแคร์ก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลย ทำนู่นหกนี่หกตลอด จนทุกคนในกอง จำเธอได้แม่น และรู้จักเธอในนามของ ยัยซุ่มซ่ามประจำกอง ทำให้โดนดุอยู่เป็นประจำ แต่ก็ไม่โดนไล่ออก เพราะไม่มีคนมาทำแทน

แคร์ ขอน้ำแก้วนึงครับ

ได้ค่ะ พี่วิน พี่ตากล้องอีกคนชอบมาขอน้ำดื่มและคุยกับแคร์อยู่บ่อยๆ จนสนิทกับแคร์

อย่าทำน้ำหกใส่เพื่อนผมนะ ตาภูมิคนเดิมก็ชอบมากวนเสมอๆ

ค่ะ วันนี้คุณภูมิจะรับอะไรดีล่ะค่ะ น้ำนางเอกเหมือนเดิมรึเปล่าค่ะ แคร์ยิ้มเยาะกลับ

น้ำนางเอกก็ต้องเหมาะกับนางเอกสิครับ อย่างเธอคงไม่เหมาะที่จะดื่ม

นี่ค่ะ น้ำนางเอก แคร์ยื่นแก้วให้อย่างแรงจนน้ำส้มเกือบหก ภูมิตกใจ และแอบเคืองนิดหน่อย แต่ก็รีบเดินเอาน้ำส้มไปให้ร่วงรุ้ง

อย่าถือเลยนะครับ เพื่อนผมมันก็อย่างงี้แหละ วินแก้ตัวแทน แล้วรีบเดินตามภูมิไป

ขอบคุณนะ สำหรับน้ำเย็นๆ

รุ้งครับ น้ำส้มเย็นๆครับ

ขอบคุณค่ะ รุ้งรับแก้วน้ำส้มจากภูมิ พร้อมทั้งเดินจากไปด้วยความเย่อหยิ่ง

เอ่อ...รุ้ง ภูมิร้องเรียกแต่รุ้งก็ไม่หันมามอง เดินขึ้นรถและรีบขับออกไป

โถ่เอ้ย....

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา กองถ่ายได้ยกกองไปถ่ายกันที่เขาใหญ่ ทุกคนจึงเก็บกระเป๋าไปนอนค้างบนเขาใหญ่ ฟ้ากับแคร์และเหล่ากองสวัสดิการทั้งหลาย ขึ้นรถตู้คันสุดท้ายไป ขณะที่รถกำลังจะออก

รอด้วยครับรอด้วยครับ แคร์หันไปมอง คนที่วิ่งมาที่ท้ายรถก็คือ นายตากล้องภูมินี่เอง แต่หมอนี่เรียกรถให้รอทำไมกัน

ขอไปด้วยคนครับ พอดีรถผมเสีย พอดีอีกเหมือนกัน ที่ว่างข้างๆแคร์ว่างอยู่ที่เดียว ภูมิจึงรีบกระโดดขึ้นไปนั่งตรงนั้นทันทีโดยไม่รอคำตอบจากใคร แคร์ทำท่าไม่ค่อยเต็มใจนัก แต่ฟ้าที่นั่งอยู่ทางด้านหลังแอบทำท่าดีใจ

ระหว่างทางในรถ

ด้วยความเหนื่อยอ่อน เมื่อคืนเลิกกองดึก ทุกคนในรถจึงหลับกันหมด ยกเว้นคนขับ และแคร์ที่ไม่กล้าหลับ

หืยยยยย ตาบ้า มาซบฉันทำไมเนี่ย แคร์โวยวาย แต่ก็ลดเสียงลงเมื่อพบว่าทุกคนหลับกันหมด แคร์พยายามดันศีรษะของภูมิไปอีกทาง แต่ภูมิก็กลับมาซบแคร์อีก ทุกครั้ง จนแคร์เพลียและหลับไป เมื่อรถถึงที่หมาย ทุกคนตื่นกันหมด ทันที่จะเห็นแคร์กับภูมินอนซบกัน แคร์สะดุ้งและผลักภูมิออกทันที

ตาบ้าเอ้ย นายทำอะไรของนายเนี่ย

แหมๆ ไหนบอกไม่ชอบพ่อเทพบุตรของพี่ไงจ๊ะ พี่ฟ้าแซวหลังจากลงจากรถแล้ว

บ้า ก็ตานั่น... แต่พี่ฟ้าไม่ทันฟังคำแก้ตัว เดินนำเอาสัมภาระไปเก็บยังที่พัก

เย็นวันนั้นฟ้าทำแกงป่าไก่ ทอดมันปลากายเป็นอาหารเย็น

นี่ค่ะ คุณภูมิ แกงป่าไก่ ใส่กระชายเยอะๆ ของโปรดคุณภูมิไงคะ ฟ้าส่งถ้วยแกงให้ภูมิ

ขอนั่งด้วยคนนะครับ เบื่อกินข้าวกับพวกนักแสดงแล้ว

ไม่... แคร์รีบหันมาตอบ แต่ฟ้าขัดไว้ก่อน

ได้สิคะคุณภูมิ

ระหว่างทานข้าว ภูมิแกล้งทำหน้าล้อเลียนใส่แคร์ จนแคร์เขิน หน้าแดงแบบไม่รู้ตัว แคร์จึงชวนคุยแก้เก้อ

นายชอบกินกระชายหรอ

ใช่

แปลกดีนะ เป็นนักเรียนนอกแต่ชอบกินกระชาย

เช้าวันรุ่งขึ้นอากาศแจ่มใสมาก แคร์จึงออกไปเดินเล่นที่น้ำตกใกล้ๆ แต่เห็นวินกับรุ้งนั่งคุยกันอยู่เลยเดินกลับที่พักเพื่อไปช่วยพี่ฟ้าเตรียมอาหาร พอดีเจอกับพจนา เพื่อนสนิทแคร์ที่เป็นดาราในกอง

อ่าวแคร์ เห็นคู่นั่นมั้ยล่ะ อินเลิฟซะและพี่วิน ปกติยัยรุ้งนั่นไม่เคยมองใครเลยนะนั่น

เห็นแล้วล่ะ ไม่มีไรมั้ง เขาคงบังเอิญเจอกัน

แล้วเธอล่ะ ช่วงนี้เธอเหมือนกำลังอินเลิฟเลยนะ ชอบใครในกองแล้วแอบปลอมตัวมารึเปล่า

จะบ้าหรอ ไม่มีอ่ะ แคร์รีบเดินหนีไป

พี่ฟ้า ทำอะไรอ่ะ

อ๋อ ทำน้ำกระชายปั่นให้คุณภูมิน่ะ

แหม เอาใจกันจังเลยนะ เออ เมื่อคืนฉันฝันตล๊กตลกอ่ะ ฝันถึงอีตาคุณภูมิของพี่ด้วย

หรอๆ ฝันว่าอะไรล่ะ

ฝันว่าตานั่นอ่ะ กำลังจะจมน้ำตาย แล้วฉันก็สัญญากับเขาว่าฉันจะไม่ซุ่มซ่ามทำน้ำหกอีก

แอะ เธอนี่ยังไงอยู่นะ แคร์ไม่ตอบ รีบหนีเอาน้ำไปเสิร์ฟให้นักแสดง

วันนั้นทั้งวัน แคร์เอาแต่นั่งคิดว่าทำไมเธอต้องฝันถึงหมอนั่นด้วย และจากวันนั้นมา เธอก็ไม่กล้าสบตากับภูมิอีกเลย ไม่รู้ทำไมยิ่งแคร์พยายามหนี ภูมิก็จะยิ่งเข้ามาอยู่ใกล้ๆ

เมื่อคืนนายหายไปไหนมาหรอ แคร์ทักเมื่อเห็นภูมิเดินกลับที่พักตอนเช้า จากที่เมื่อคืนเห็นภูมิเดินสวนออกไปข้างนอกบอกว่าจะไปดูดาว แคร์นั่งเล่นอยู่หน้าที่พักตั้งนาน แต่ก็ไม่เห็นภูมิกลับมาซักที จึงเข้าไปนอน แต่ก็นอนไม่หลับทั้งคืน

อ่อ ผมไปดูดาวมา เผื่อว่าจะมีดาวตก แต่ไม่เห็นมีซักดวง เซ็งๆเลยเผลอหลับไป ภูมิตอบแล้วเดินสะลึมสะลือจากไป แคร์จึงเดินไปในครัว แต่ไม่เห็นฟ้า พอไปดูที่ห้องพักก็พบว่า ฟ้าป่วย แคร์จึงต้องจำใจทำอาหารเอง ทั้งที่เธอไม่ได้ทำมานานแล้ว

ทุกคน สปาร์เก็ตตี้กระชายดำค่ะ แคร์ทำเอง วันนี้พี่ฟ้าป่วย

อืม อร่อยดีนะ ทุกคนต่างชมฝีมือทำอาหารของแคร์ ยกเว้นคนๆนึงที่ยังไม่ได้ทาน เพราะหลบไปนั่งอยู่คนเดียวใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ห่างออกไป

เป็นอะไรรึเปล่าภูมิ ไม่สบายหรอ เมื่อคืนตากน้ำค้างล่ะสิ

หืมมม ป่าว แค่นอนไม่พอน่ะ

นายยังไม่ได้ทานอะไรเลยไม่ใช่หรอ อ่ะ สปาเก็ตตี้กระชายดำ

เธอทำเองหรอ ภูมิถามพร้อมทำหน้าแปลกๆ แปลกใจว่า แคร์ทำอาหารแบบนี้เป็นด้วย

กินได้ กินได้จริงๆ ชิมสิ ภูมิตักสปาเก็ตตี้เข้าปากหนึ่งคำ ทันใดนั้น เขาก็พบว่านี่เป็นสปาเก็ตตี้แปลกและอร่อยที่สุดที่เขาเคยกินมา แถมใส่กระชาย ของโปรดของเขา แต่ก็วางฟอร์มติไป

อืมมมม ใส่ชีตน้อยไปหน่อยนะ

จะบ้าหรอ ใครเขาใส่ชีตลงในแกงกันล่ะ 555+ แล้วแคร์ก็นั่งลงทานเป็นเพื่อน

เธอนี่ทานเก่งเหมือนกันนะ

ป่าวซะหน่อย เอามานี่เลย อิ่มแล้วใช่ไหม ฉันกินที่เหลือเอง นายไปนอนซะไปเดี๋ยวก็นอนไม่พออีกหรอก ภูมิหัวเราะแล้วก็เดินจากไป

คืนนั้นทั้งคืน แคร์นอนไม่หลับ สับสนไปหมด มันเป็นความรุสึกแปลกๆที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับเธอมาก่อน

นี่เราเป็นอะไรนะ

เราชอบหมอนั่นหรอ บ้าน่า

ไม่ใช่หรอกน่า

แต่ทำไมเราต้องห่วงเขาด้วยนะ

เราจะชอบหมอนั่นได้ยังไง เขาเป็นกิ๊กพี่ฟ้านี่นา

ถึงไงหมอนั่นก็คงไม่มองเราหรอก อย่าลืมสิ ตอนนี้เราอยู่ในฐานะอะไร

เช้าวันรุ่งขึ้น แคร์ตื่นสาย

พี่ฟ้า เกิดอะไรขึ้นคะ แคร์ถามฟ้าที่กำลังตกใจ วิ่งวุ่น

ก็ คุณภูมิน่ะสิ

นายภูมิทำไม ฟ้าหายใจหอบๆ ก่อนที่จะตอบว่า

นายภูมิหายตัวไป ผู้กำกับด่าใหญ่แล้ว ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น หนีกลับไปแล้วแน่เลย ไปช่วยกันหาเร็ว

แคร์ไม่ตอบ แต่รีบออกวิ่ง เธอรู้โดนทันทีว่าควรจะไปทางไหน หัวใจของเธอเป็นเข็มทิศนำทางให้เธอไปถึงยังใต้ต้นไม้ใหญ่ ที่ที่เธอทานข้าวกับภูมิเมื่อวานเย็น

ใช่แล้ว เขาอยู่ตรงนั้นจริงๆด้วย

ภูมิ นี่นายเป็นอะไรของนายเนี่ย แคร์พูดออกไปพร้อมน้ำตา

ภูมิ เมาไม่ได้สติ จมกองขวดไวน์กระชายดำ จึงไม่ได้ตอบอะไร

แคร์จึงแย่งขวดไวน์ออกจากมือ ซดเข้าเต็มที่จนหมด แคร์ล้มลง หมดสติ พอดีกับที่ฟ้ากับนาวิ่งตามมาพอดี

โปรดติดตามชมตอนต่อไป

Just wanna do something that I can't do in the real world!!!

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ประโลมย์โลกจริงๆ

ละครเมืองไทยเค้ายังไม่มีใครกล้าทำแบบนี้เลยเอ้เอ๊ย......

ปล.แต่นิยายวัยรุ่นสมัยนี้เป็นแบบนี้เลยแฮะ

#1 By Lover Boy on 2007-08-01 09:50

นิยาย คือ ชีวิต
ชีวิต คือ นิยาย

#2 By อั้ม (125.24.110.170) on 2007-08-01 22:53

โฮะๆๆๆ
รมณ์ไหนเนี่ย

เดี๋ยวนี้นิยายสุดๆ

#3 By ple (203.113.40.84) on 2007-08-03 10:19

แก้ชื่อนิดนึง
มีคน request มา

เปลี่ยนจากฟ้า เป็น"ไฝเขียว"นะ(เป็นพี่น้องกับนังไฝดำ)

#4 By AE'id on 2007-08-20 02:33