AEid24

มาจากข้อความ ที่เราไป comment  jounal ของในไฮไฟของพี่คนนึงเอาไว้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับ อนาคตของเราไม่ใช่แค่พรุ่งนี้

มองในอีกมุมนึง
บางทีอนาคตเราอาจเหลือแค่พรุ่งนี้ก็ได้


เราไม่รู้ ไม่มีใครรู้

เรื่องบางเรื่อง
เลยจำเป็นต้องรีบทำ รีบตัดสินใจ

ในความเป็นจริงแล้ว เราไม่รู้หรอก ว่าเราจะไปถึงเป้าหมายในชีวิตได้หรือไม่
เพราะแท้จริงแล้วปลายทางของเราทุกคนก็คือ ความตาย ไม่ใช่ความสำเร็จ
ไม่มีคน "สำเร็จแล้วไม่ตาย" ไม่มีคน "ไม่สำเร็จแล้วไม่ตาย"

เราเลยไม่เคยกลัวความตาย
สิ่งเดียวที่เรากลัว คือ
การใช้ชีวิตได้ไม่คุ้ม ก่อนตาย
เพราะเราไม่รู้อีกเช่นกัน ว่าเราจะมีโอกาสทำอะไรอย่างที่มนุษย์ทำได้อีกมั้ย
หลังจากที่เราตายไปแล้ว

ขนาดตอนเราเด็ก เรายังวิ่งเล่น หัวเราะ แกล้งคนอื่น บ้าบอตามประสาเด็กได้
แต่ตอนนี้ เรากลับต้องทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่ จะไปบ้าบออะไรอย่างนั้นก็คงไม่ค่อยดี
เมื่อความคิดเรามันโตขึ้นแล้ว

การที่จะนึกถึงแต่อนาคตไกลๆ ก็อาจไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องก็ได้
อดีต ปัจจุบัน อนาคต ล้วนเป็นสิ่งที่ประกอบกันขึ้นมาเป็นมนุษย์คนหนึ่ง
ความผิดพลาดในอดีต สอนให้เราเข้มแข็ง ในปัจจุบัน
สิ่งที่พบเจอในปัจจุบัน สอนให้เรารู้จักวิธีการดำเนินชีวิตให้เหมาะสม ในอนาคต
ความฝันในอนาคต สอนให้เราพยายาม เพื่อไปสู่ความสำเร็จ

เราเชื่อว่าทุกสิ่งเหล่านี้ ประกอบกัน
น่าจะเป็นสิ่งที่ทำให้เราเดินไปสู่ความสำเร็จได้
ดังนั้นเราน่าจะดำเนินชีวิตใน"ทุกวินาที" อย่างมีสติ
คงไม่ใช่คิดถึงแค่ วันนี้ พรุ่งนี้ เมื่อวาน หรือ อีก 10-20 ปี
แต่"ในทุกวินาทีที่หายใจ" คิดและรีบลงมือทำ

ไม่ว่าจะเพื่อใคร หรือเพื่อตัวเราเอง
สุดท้าย ไม่ว่าเราจะคิดว่า เราทำดีหรือทำชั่วเพื่อใคร
ผลดีหรือผลร้าย มันก็ตกอยู่ที่ตัวคนทำอยู่ดี...จริงมั้ยคะ
เพราะกรรมคือผลของการกระทำ ที่ใครทำใครได้

ขอฝากอะไรซักเล็กน้อย

"เพราะฉันนั้น ต้องการมี เสี้ยวนาทีที่ยิ่งใหญ่
ให้ใจจดไว้ นานเท่านาน
อยากจะได้ภูมิใจ ที่มือฉันเคยได้เอื้อมผ่าน
ได้เก็บดาว ที่แสนไกล
ด้วยตัวฉันเอง "