AEid24

สายฝนเพิ่งผ่านพ้นไป ท้องฟ้ายังฉ่ำด้วยละอองน้ำ
สายรุ้งเริ่มทอสายจากสุดขอบฟ้า
สายลมอ่อนๆพัดโชยมากระทบแก้มฉัน
มันพัดพาเอากลิ่นดอกหญ้าอ่อนๆมาด้วย
ลำธารใสๆไหลเย็น  เห็นตัวปลาไหว้ไปมา
เป็นสวนน้ำให้เด็กๆ เจ้าหมาน้อยลงเล่นเป็นเพื่อนนกเป็ดน้ำ
ฉันยืนหลับตาพริ้มในอ้อมแขนของเธอ

สถานที่ในฝัน กับคนในฝัน
ความสุขมากกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว
ต่อแต่นี้ไป แม้ตายก็ไม่เสียดายชีวิต

บ่อยครั้งที่ฉันฝันถึงภาพเหล่านี้
แต่พักนี้มันชัดขึ้นเรื่อยๆ
ฉันไม่รู้หรอกว่าต้องทำยังไงให้ได้ไป
โดยเฉพาะให้ได้ไปกับคนที่ฉันรัก
แต่ฉันเชื่อ

รู้แล้ว ทำไมปะป๊าถึงไปฝรั่งเศสได้ ในตำแหน่งเพชร
เพราะปะป๊า "ยอม" เสียสละเพื่อหม่าม้า
เพื่อพิสูจน์ให้หม่าม้าเห็น  ว่าปะป๊ารักหม่าม้าแค่ไหน

สำหรับฉันมันไม่จำเป็นสำหรับเหตุผลนั้น
เพราะคนที่ฉันรักคงจะไม่ได้อยากให้ฉันพาเขาไป
สำหรับฉัน มันคือการพิสูจน์
ว่าฉันก็รักเขา ไม่แพ้ที่ปะป๊ารักหม่าม้า