AEid24

แอบมาบ่นในนี้ดีก่า
บ่นในชื่อเอ็มแล้วโดนด่าทุกที

คนส่วนใหญ่บอกว่า
รักแท้ คือการยอมตายเพื่อคนที่เรารักได้

มีคนๆนึงบอกฉันว่า
รักแท้ คือการยอมอยู่ เพื่อดูแล เพื่อสำเร็จเพื่อคนที่เรารักต่างหาก
เพราะอยู่ ยากกว่าตายอีก

แต่ฉันว่า
รักแท้ คือ "การเสียสละ" ยอมจากไปทั้ง ๆ ที่ยัง(รัก)อยู่ เพื่อให้คนที่เรารักมีความสุข
อย่างเพลงนี้

ขอบใจนะ  แพรว คณิตกุล

ข้อความที่เธอเคยส่ง อะไรที่ทำให้ฉัน
แสดงถึงความเป็นห่วงและสนใจ
เพิ่งรู้ว่ามันลำบาก ไม่เป็นตัวเธอใช่ไหม
เหนื่อยไหม ต้องทำอะไรอย่างนี้

อย่ายื้อให้เหนื่อยใจ หากเธอไม่เป็นตัวเอง
อย่าฝืนทำต่อไปอีกเลย เพื่อให้เรารักกัน

ขอบใจนะที่ครั้งนึงเธอเคยยอมฝืนใจตัวเอง
ขอบใจนะฉันรู้ว่าเธอทำดีที่สุดแล้ว
อย่างน้อยครั้งหนึ่ง ที่พยายามทุ่มเท
อดทนให้กัน แค่นั้นก็ดีมากมาย

อย่าโทษว่าตัวเธอผิด อย่าคิดว่าเป็นเรื่องร้าย
อย่ากลัวถ้าเธอจะปล่อยมือฉันไป
กลับไปเป็นเธอคนเก่า เก็บความทรงจำนี้ไว้
ได้ไหมฉันขอให้เป็นอย่างนั้น

อย่ายื้อให้เหนื่อยใจ หากเธอไม่เป็นตัวเอง
อย่าฝืนทำต่อไปอีกเลย เพื่อให้เรารักกัน

ขอบใจนะที่ครั้งนึงเธอเคยยอมฝืนใจตัวเอง
ขอบใจนะฉันรู้ว่าเธอทำดีที่สุดแล้ว
อย่างน้อยครั้งหนึ่ง ที่พยายามทุ่มเท
อดทนให้กัน แค่นั้นก็ดีมากมาย

ขอบใจนะที่ครั้งนึงเธอเคยยอมฝืนใจตัวเอง
ขอบใจนะฉันรู้ว่าเธอทำดีที่สุดแล้ว
อย่างน้อยครั้งหนึ่ง ที่พยายามทุ่มเท
อดทนให้กัน แค่นั้นก็ดีมากมาย

แล้วนิทาน หรือนิยายของชีวิตฉันก็จบลงอีก 1 บท
แต่คราวนี้มันเป็นการเลือกเองที่จะไป
ถึงมันจะไม่ได้แฮปปี้เอนดิ้ง
แต่มันก็ไม่ได้ทิ้งไว้แต่ความเจ็บช้ำ
มันทิ้งเอาไว้ด้วย บทเรียน
บทเรียน ที่คนที่ไม่เคยรักใคร หรือคนที่ไม่เคยผิดหวัง ไม่มีวันเข้าใจ

ไม่มีเวลามากพอที่จะมานั่งร้องไห้เสียใจ
ฉันยังต้องเดินต่อไป เพื่อคนที่ฉันรักที่เหลือ
เพื่อรักษาคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

และเพื่อใครบางคนที่กำลังรอฉันอยู่ที่ความสำเร็จ

ตลอดเวลา ตั้งแต่เด็กจนโต ฉันเป็นคนชอบเอาชนะ
เรียกว่า "อยากได้อะไร ต้องเอาให้ได้"

ตอนเด็กๆ อยากได้คิดตี้ อยากได้ของซานริโอ ทำไง ร้องไห้ มันตรงนั้น แล้วสุดท้ายแม่ก็ซื้อให้ทุกอาทิตย์

โตขึ้นมา อยากเรียนอะไรต้องได้เรียน อยากเข้าคณะไหนก็ต้องเข้าให้ได้  ติดที่ไหน ไม่เอา สละสิทธิ์หมด พ่อแม่ว่าก็ไม่ยอม

แต่ก็มีอะไรหลายๆอย่าง ที่อยากได้แล้วมันไม่ได้  ก็ต้องร้องไห้ เสียใจทุกที

แต่ชีวิตฉันก็ยังไม่เคย "เข็ด" ยังคงมีความบ้า ไม่ยอมใครแบบนั้นมาเรื่อย ๆ

จนวันนี้ฉันเริ่มเข้าใจ
ว่าชีวิตคนเรา มันต้องรู้จักคำว่า "ยอม"  (อ่านมาถึงตรงนี้คงงงสิ ก็ชื่อเรื่องมันบอกไม่ยอม)
แต่คำว่า ยอม ในที่นี้ไม่ใช่ การยอมแพ้
มันคือ "การยอมเพื่อความสำเร็จ"
ยอมที่จะแพ้ก่อน  เพื่อจะชนะ
ยอมที่จะอดทนต่อความเจ็บปวด ปัญหาอุปสรรคต่างๆ
ยอมที่จะอดทนรอคอยสิ่งที่มันยังไม่มี แต่เราเชื่อว่ามันจะมี

สุดท้ายมันก็เท่านี้
ถ้าเราเชื่อว่า สิ่งที่เราอยากได้เราจะได้ เราก็จะพยายามให้ได้มา
แต่สิ่งที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งมันคือ การไม่ยอมแพ้ และการรอคอย

คนบางคนแพ้ เพราะยอมแพ้ เลิกล้มความตั้งใจไปก่อน
ฉันก็เคยเป็นแบบนั้น เคย แพ้ เพราะ ไม่ยอมแพ้ มาก่อน
แต่วันนี้ฉันเข้าใจแล้ว
อุปสรรค "แกเอาชนะความพยายามของชั้นไม่ได้หรอก"

คุณ บ.(ยังจะตลกอีก) น้องจะเป็น เพชร รอนะ
เพราะน้องเชื่อว่าวันนึง พี่จะกลับมา
ด้วยสายลม หรืออะไรก็ตามที่พัดพาพี่กลับมา
พร้อมกับร้องเพลงนี้ให้กับว่าที่ชิพคู่อย่างน้อง

รักเธอ  ฟอร์ด สบชัย
สายลมอะไรนะที่พาฉันมา
ฉันจึงคืนมาคืนกลับมาในวันเหงา
หวนมาที่ตรงนี้ ที่มีเรื่องราว
และวันเก่าเก่ามีแต่เราไม่เคยห่าง
ที่นี่มีรักผูกพันธ์
และมีคืนวันที่ดีให้ฉันเสมอ

สายลมแห่งความรักนั่นเองพัดมา
ฉันจึงคืนมามาหาเธอ
แม้นานสักเพียงไหนเธอก็ยังงดงาม
เพราะความทรงจำคงอยู่ในหัวใจ
ฉันเคยได้ฝากรักฝากหัวใจ
ฉันจึงคืนมามาทวงถาม

ที่นี่มีรักผูกพันธ์
และมีคืนวันที่ดีให้ฉัน
ต่อไปจากนี้ ทุกสิ่ง
จะยอมให้เธอ ทุกอย่าง
ไม่จากไปไหน เพราะในใจ
เฝ้าร่ำร้อง

ว่าเธอไม่เคย ไกลห่างจากใจฉัน
แม้นานแสนนาน ที่ฉันได้จากไป
ขาดเธอคนเดียว ทุกอย่างหมดความหมาย
ทุกลมหายใจบอกหัวใจ ฮืม..ว่ารักเธอ

ที่นี่มีรักผูกพันธ์
และมีคืนวันที่ดีให้ฉัน
ต่อไปจากนี้ ทุกสิ่ง
จะยอมให้เธอ ทุกทุกอย่าง
ไม่จากไปไหน เพราะในใจ
เฝ้าร่ำร้อง

ว่าเธอไม่เคย ไกลห่างจากใจฉัน
แม้นานแสนนาน ที่ฉันได้จากไป
ขาดเธอคนเดียว ทุกอย่างหมดความหมาย
ทุกลมหายใจบอกหัวใจ

ว่าเธอไม่เคย ไกลห่างจากใจฉัน
แม้นานแสนนาน ต้องจากไป
ขาดเธอคนเดียว ทุกอย่างหมดความหมาย

ทุกลมหายใจบอกหัวใจ รักเธอ